Episode Transcript
[00:00:06] Speaker A: Radio dla Ciebie, to Radio Xon.
[00:00:10] Speaker B: Słuchaj nas.
Witam
[00:00:24] Speaker C: Państwa i cieszę się na nasze kolejne spotkanie.
magazyn społeczno-kulturalny Kalejdoskop. Kolejne spotkanie w tej audycji.
Coraz chłodniej robi się na dworze i nie da się ukryć Szanowni Państwo, że te chłody trochę nam pewnie dokuczają.
Witam Państwa i mam nadzieję, że w naszej audycji znajdą Państwo coś dla siebie.
Na dobry początek przepiękna piosenka w wykonaniu Małgorzaty Ostrowskiej. Pomyka jesień.
Po
[00:01:30] Speaker D: łąkach mgły się snują gęsto I babie lato ścieżki wikła, Nocami ciągną dzikie gęsi, Z wysoka nas żegnają krzykiem.
Nieś ciurdzawy chłop stopami krzęści, I spada z świerku sucha szyszka, Nocami ciągną dzikie gęsi, jesień jak rudy lis pomyka, pomyka jesień. Gdzieś na zakiecek ciepły szlak słońca blady ledwie zgrzy się w oknie, pomyka jesień.
Załóżasz ronem przednie, zając na przemian, bo luz tnie i moknie. Pomyka jesień, nastli się jeszcze sierpień.
Niedopalona noc nas wparł, szczypta pomyka jesien. Tarnin we trzecierkie strzały, We wrzosach brzęk już milknie pszczeli I dąb się stroi w kolor miedzi Zostanie sosem wierna zieleń Krwawiący głuk na szarej miedzy I gęsi wnet ustanie przelot Gawronów kmara nas nawiedzi, krataniem czarnym światopdziemą, jesień tu długo nie usiedzi.
Gdzieś na zapieczek ciepłym, ślad słońca w laty lepiej sprzyj się, bo nie pomyka jesień. Kałuża tronem krzepnie, zając na przemian poluchnie i moknie, pomyka jesień.
Nastli się jeszcze sierpień, Niedopalona wrocławska Szczypca pomyka jesień Tarminy te przeciertkie Strony pękają w latach kruchych Skrzypca pomyka jesień Gdzieś na Zawiece gdzie pływ Ślad słońca blady Ledwie skrzy się w oknie
[00:05:06] Speaker C: Kalejdoskop, magazyn społeczno-kulturalny Radia XON.
Witam Państwa w imieniu autorów i realizatorów dzisiejszej audycji.
A witają Państwa Euralia Żurawska, Maria Woś, Stanisław Szubert, Leszek Kopeć, Całość zrealizuje dźwiękowo po mistrzowsku Łukasz Stawowczyk.
Co usłyszymy w dzisiejszym magazynie?
Ano czeka nas rozmowa z szefem bezpieczeństwa, obronności przy Urzędzie Miejskim w Jeleniej Górze. Gościa przedstawi Stanisław Szubert, który tę rozmowę przygotował.
Potem o onkologii, nowotworach, o terapiach opowie Państwu rozmowa, którą przedstawi Euania Żurawska.
Będzie też o nowej książce profesora filozofii i o czym jest ta książka też dowiemy się z rozmowy, którą przeprowadzi redaktor Stanisław Schubert.
Felieton Marii Woś, cudownej felietonistki, mistrzyni pióra i mikrofonu.
O zagrożeniach, o tym, czy warto mieć plecak ewakuacyjny, o tym wszystkim będzie teraz.
Nie straszymy państwa. Po prostu trzeba wiedzieć, jak w pewnych sytuacjach się zachować. W sytuacjach, których nie znamy.
Do studia zmierza już redaktor Stanisław Szubert z gościem, który go właśnie państwu przedstawia.
[00:07:43] Speaker D: Nieee!
[00:07:58] Speaker E: A ja witam państwa bardzo serdecznie wraz z człowiekiem, który o obronności Wielenigórze powinien wiedzieć jak najwięcej, czyli pan Rafał Szymański z Urzędu Miasta Wielenigórze. Witam panie Rafale serdecznie.
[00:08:10] Speaker F: Dzień dobry państwu.
[00:08:11] Speaker E: Przed chwileczką wróciliśmy ze spotkania, z naszej świetlicy, to już kolejne nasze spotkanie.
Na temat budowy odporności psychicznej wobec tych wszystkich sytuacji, które dzieją się już nie tylko na Bliskim Wschodzie, ale szczególnie na Wschodzie to nas najbardziej może niepokoić. Słyszeliście Państwa te dwa sygnały, z których pierwszy to zagrożenie alarmem lotniczym, a ten drugi ciągły to oczywiście jest odwołanie takiego alarmu. Panie Rafale, co się zmieniło w bezpieczeństwie mieszkańców Jeleniej Góry i okolic na przestrzeni tych kilku miesięcy, kiedy ostatnio gościł Pan przed naszymi mikrofonami?
[00:08:51] Speaker F: Sporo się dzieje. Z jednej strony Straż Pożarna stworzyła aplikację gdzie się ukryć, gdzie możecie Państwo zobaczyć na mapie miejsca schronienia, które są najbliżej miejsca, w którym się znajdujecie. To można otworzyć albo w telefonie komórkowym, albo możecie Państwo poszukać tej aplikacji gdzie się ukryć w internecie i tam sprawdzić jakie miejsca ukrycia macie wokół siebie i w którym miejscu dokładnie się znajdują. Miasto ze swojej strony jest na etapie sprawdzania tych miejsc ukrycia, bo są to różnego rodzaju czy dawne schrony poniemieckie, czy schrony, które były budowane w okresie PRL i one mają różną przydatność jako takie typowe miejsca schronowe, więc jest to na etapie weryfikacji, sprawdzania Z drugiej strony gromadzimy zapasy i sprzęt na wypadek sytuacji kryzysowych. Doposażamy zarówno jednostki straży pożarnej, GoPro, Wopro, niezbędny sprzęt. Kupujemy sprzęt również dla miasta Jania Góra, który może zostać użyty w sytuacji kryzysłowej, szeroko pojmowanej.
[00:09:47] Speaker E: Nie tylko mówimy oczywiście o wydarzeniach zagrożenia bezpieczeństwa wojennego, mówimy też tutaj o kryzysach nagłych wydarzeń pogodowych, czyli powodzi, pożarów, etc. Zostańmy przy temacie tej informacji straży pożarnej. Ja mieszkam na Zabobrzy w Wieżowcu. Proszę powiedzieć, gdzie ja mam się ukryć?
[00:10:06] Speaker F: Z jednej strony można sprawdzić te lokalizacje, które powskazuje Straż Pożarna, a z drugiej strony jest reguła tzw. dwóch ścian, które należy zapamiętać, czyli jeżeli nie ma czasu na szukanie schronu, wybieganie gdzieś, poszukiwanie takiego miejsca, które będzie typowo wskazane jako budowla ochronna, Najlepszym miejscem jest miejsce bez okien chronione dwoma ścianami, czyli ściana zewnętrzna plus jakaś ściana wewnątrz mieszkania. W większości przypadków to będzie Państwa łazienka, która przeważnie nie ma okna i jest chroniona od zewnątrz. W takim wypadku, jeżeli słyszymy taki alarm, idziemy do łazienki, siadamy na podłodze, opieramy się plecami o najgrubszą ścianę i czekamy spokojnie, aż zostanie wyemitowany sygnał ciągły, czyli odwołanie alarmu.
[00:10:49] Speaker E: rzecz jest absolutnie hipotetyczna, ponieważ nawet nasza odległość od granicy wschodniej jest tak duża, że stosowane środki ataku dzisiaj mają szansę być przez obronę zlikwidowane lub też możemy zostać skutecznie uprzedzeni, ale jak już się stanie, to proszę Państwa, No bądźmy do tego przygotowani i dlatego dzisiaj pan Rafał szczególnie zwracał uwagę na konieczność następujących elementów wyposażenia naszego plecaka ewakuacyjnego, o czym teraz właśnie nam przypomni.
[00:11:23] Speaker F: Plecak ewakuacyjny to przede wszystkim to, co powinniście Państwo mieć, aby przetrwać 3 dni w przypadku jakiejś sytuacji kryzysowej. To dokumenty, to latarka, to baterie, to ciepła odzież, to leki, których używacie, to zdjęcia dokumentów, które będą w formie kopii zapasowej przechowywane na Waszym telefonie. To żywność, to jeżeli potraficie się tym posługiwać, stadza zaciskowa, czyli taka opaska uciskowa, która pozwala zaopatrzyć urwaną kończynę. I te rzeczy, które Wy uznacie za istotne. Skład plecaka ewakuacyjnego nigdy nie jest z góry ustalony i stały. Różne firmy i różne instytucje prezentują te plecaki różnej wielkości, ale przede wszystkim pamiętajcie, że ten plecak ewakuacyjny musi zawierać rzeczy Wam najbardziej potrzebne, a drugą sprawą jest to, że on musi być możliwy do uniesienia, bo oczywiście możecie spakować wszystko, co macie w domu, namiot, butle z gazem, konserwy, tylko że takiego plecaka nie będziecie w stanie podnieść. więc chodzi o niezbędne rzeczy, które jesteście w stanie w przypadku zagrożenia szybko wynieść z mieszkania i mieć przy sobie.
[00:12:25] Speaker E: Proszę Państwa, musicie też pamiętać o tym, że warto mieć ze sobą radio, radio na baterie, a też są takie radejka niedrogie, cenie 100-120 zł, które są radejkami z taką korbą na dynamo, więc jak już nie będzie energii elektrycznej, pokręcimy i możemy usłyszeć komunikat z lokalnego radia, który da nam być może instrukcyjne zasady postępowania. To ważne. Zabezpieczenie leków co najmniej na 3 dni i wodę, którą też powinniśmy mieć ze sobą. Doświadczeni żołnierze Wojska Polskiego, którzy spędzili większość swojej życia na ćwiczeniach poligonowych, a szczególnie ci, którzy specjalizowali się w obronie przeciwlotniczej, mówią, że w takich sytuacjach, należy oddalać się, jeżeli nie ma schronów do obszarów leśnych, poza miejsca zabudowania. Proszę Państwa, będziemy z Wami częściej rozmawiali na te tematy, ponieważ tylko pozornie jest bezpiecznie, choć mamy pewność, że nasza wschodnia franka jest dobrze broniona przez NATO, to jednak rzezorny zawsze jest ubezpieczony. Dziękuję bardzo. Rozmówcą naszym dzisiaj był Pan Rafał Szymański, szef reperatu bezpieczeństw w Urzędzie Miasta Wieleniej Górze. Dziękuję Panie Rafale.
[00:13:36] Speaker F: Bardzo dziękuję Państwu za spotkanie.
[00:13:39] Speaker G: La, la, la, la...
Żółty jesienny list Tyle mi opowiedział Dałaś mi go bez słów Jednak on dobrze wiedział, jesień wszystko odmienia, niech się smutek nie wstydzi.
Lecz zawdzięczam jesieni, że kiedyś kwitło wsy.
Złoty liść opadł z drzewa Naszych uczuć i marzeń Tule do ust i szepcze Że to nie takie proste Złoty liść opadł w drzewa Naszych uczuć i marzeń Tule do uspieszecze Że to nie takie proste Jesień wszystko zamienia Miłość moja do ciebie wciąż trwa, wybacz, że trwa Garstkę prochu liścia zostawiłaś po sobie Garstkę prochu wspomnień porwał jesienny wiatr Porwał jesienny wiatr Porwał jesienny wiatr, porwał jesienny wiatr.
To
[00:16:28] Speaker C: jest kalejdoskop Radia Xon, magazyn społeczno-kulturalny.
O onkologii wiemy dość dużo, ale ta nauka ciągle się rozwija i ciągle jest coraz więcej szans wylęczenia nowotworów.
Eulania Żurawska przeprowadzi teraz rozmowę, której warto posłuchać, przedstawiając gościa.
[00:17:04] Speaker H: Lekarze nie zrobią wszystkiego sami.
Ogromna odpowiedzialność leży po stronie chorego. Bądźmy świadomymi partnerami w procesie leczenia", powiedziała dr hab. nauk medycznych Dorota Kiprian, profesor Narodowego Instytutu Onkologii, Państwowego Instytut Badań, kierownik Zakładu Radioterapii i naczelny radioterapeuta w Narodowym Instytucie Onkologii. Radioterapia to obok chirurgii i farmakologii jeden z trzech filarów współczesnej onkologii.
Promieniowanie jonizujące pozwala na precyzyjne niszczenie komórek nowotworowych przy coraz wyższym stopniu ochrony zdrowych tkanek. Szacuje się, że ta metodę znajduje zastosowanie u ponad połowy pacjentów onkologicznych.
Mimo, że podczas naświetleń chroni się dziś zdrowe tkanki, wokół radioterapii krąży wiele niebezpiecznych mitów. W rozmowie z dr hab. nauk medycznych Dorotą Kiprian wyjaśniamy, jak w rzeczywistości wygląda proces kwalifikacji do zabiegu, jak radzić sobie ze skutkami ubocznymi oraz jaką rolę w powodzeniu leczenia odgrywa świadoma postawa samego pacjenta. Na forach internetowych i grupach wsparcia można spotkać się z opiniami, że radioterapia to zabieg nadużywany, a skutki uboczne mogą być groźne.
Dr Doreta Kiprian wyjaśnia, że radioterapia ratuje życie.
Żaden lekarz nie podejmuje decyzji o napromieniowaniu, jeśli nie wymaga tego sytuacja kliniczna.
Radioterapia bywa stosowana z zamiarem radykalnym, czyli jako główna metoda wyleczenia nowotworu albo jako leczenie uzupełniające po zabiegach chirurgicznych. W decyzjach terapeutycznych lekarz kieruje się międzynarodowymi standardami, które są co roku aktualizowane przez polskich ekspertów i dostosowywane do naszej rzeczywistości. Radioterapia sprawdza się także w chorobie przerzutowej, zmniejsza nacisk nowotworu i działa przeciwbólowo. Co ważne, w onkologii decyzji nie podejmuje jeden lekarz, o leczeniu decyduje interdyscyplinarny zespół specjalistów podczas wspólnych konsultacji.
Skąd zatem biorą się takie przekonania? Dr Dorota Kiprian tłumaczy, że to niebezpieczne mity.
Często powielane są przez osoby, które rezygnują z medycyny konwencjonalnej na rzecz metod alternatywnych i niestety Tacy pacjenci trafiają do lekarzy późno w zaawansowanym stadium choroby i lekarze nie są w stanie już im pomóc. Jednym z częstych obaw jest sam zabieg.
Czy radioterapia boli i czy pacjent po niej promieniuje? Czy powinien odizolować się od otoczenia? Doktor Kiprian tłumaczy, że sam zabieg jest całkowicie bezbolesny, pacjent po radioterapii nie jest radioaktywny i nie stanowi żadnego zagrożenia dla otoczenia. Zresztą zależność jest odwrotna, to otoczenie może być groźne dla pacjenta ze względu na jego obniżoną odporność. Dzięki rozwojowi technologii precyzyjnie napromieniowany guz oszczędza zdrowe kanki. Oczywiście, jak każda skuteczna procedura medyczna, radioterapia niesie ze sobą ryzyko działań niepożądanych, odczynów wczesnych i późnych. A jak radzić sobie ze skutkami ubocznymi? Tu dr Kiprian wyjaśnia, że kluczowe jest leczenie wspomagające. Prehabilitacja, fizjoterapia oraz żywienie kliniczne. Odpowiednio dobrane wsparcie skraca okres rekonwalescencji i pozwala pacjentom przechodzić przez terapię w znacznie wyższym komforcie. Zalecenia są jednak bardzo indywidualne i zależą od obszaru napromieniowany.
Inne zasady i pielęgnacje obowiązują przy nowotworach głowy i szyi, inne przy klatce piersiowej, a jeszcze inne przy narządach miednic mniejszej. O czym więc pacjent musi pamiętać w trakcie leczenia? Tu dr Kiprian podkreśla, że najważniejsze jest partnerstwo i współpraca z zespołem medycznym. Lekarze nie zrobią wszystkiego sami. Ogromna odpowiedzialność leży po stronie chorego. Bądźmy więc świadomymi partnerami w procesie leczenia. Bezwzględnie zakazane jest palenie papierosów i picie alkoholu. Podrażniają one błony śluzowe i znacznie nasilają odczyny popromienne.
Należy rygorystycznie przestrzegać zaleceń dotyczących pielęgnacji skóry, błoń śluzowych i dedykowanej diety. Warto też dbać o stały kontakt z lekarzem POZ, który powinien być włączony w opiekę nad pacjentem onkologicznym i monitorować ewentualne późne powikłania.
Materiał powstał na podstawie wywiadu z dr hab. nauk medycznych Dorotą Kiprian, profesor Narodowego Instytutu Onkologii, Państwowego Instytut Badań, kierownik Zakładu Radioterapii i Naczelny Radioterapeuta w Narodowym Instytucie Onkologii.
[00:22:00] Speaker I: Jesienne róże, róże smutne, herbaciane.
Jesienne róże są jak usta Twe kochane, drzewa w burburze.
Ostatni dają nam schron, a serca biją jak dzwon.
na jeden ton.
Jesienne róże szepcą cicho rozstaniu.
Jesienne róże mówią nam o pożegnaniu i w liści chmurze, Idziemy przez parków róż, jesienne róże, więdno już.
Tak niedawno, bo maj, byliśmy tak szczęśliwi, uśmiechnięci, tkliwi.
Któż te dni znów pożywi?
Chłodno ręki mi daj, spójrz mi w oczy i powiedz Czy mnie kochasz, ja wiem, to jest zludo i sny Jesienne róże, róże smutne, herbaciane.
Jesienne róże są jak usta Twe kochane, drzewa w kurkurze.
Ostatni dają nam schron, a serca biją jak dzwon.
na jeden ton.
Jesienne róże szepcą cicho rozstaniu, jesienne róże mówią nam o pożegnaniu.
Idziemy przez park gór, jesienne róże więdną.
Jesienne róże szepcą cicho rozstaniu Jesienne róże mówią nam o pożegnaniu I w liści chmurze idziemy przez park róż Jesienne róże Tu
[00:26:00] Speaker C: Radio Xon i magazyn społeczno-kulturalny radia Kalejdoskop.
Filozofia to nauka, o której wydaje nam się, że wiemy bardzo dużo. Dobrze jest, kiedy pojawiają się nowe książki, które publikują właśnie informacje i rzucają inne światło na naukę zwaną filozofią.
Do studia podąża Stanisław Szubert z kolejnym gościem do rozmowy.
Zapraszamy do wysłuchania rozmowy.
No i myślę, że pan Stanisław Szubert przedstawia nam kolejnego gościa.
[00:26:48] Speaker E: Przed mikrofonem naszym pan doktor Bogusław Jasiński, filozof, człowiek, który się nie kłania problemom, bo mimo że lat ma 70 albo jeszcze i trochę więcej, to jest czynnym sportowcem, a w ręku trzymam jego książkę pt. Ostatnich zjada życie. Witam pana, panie Bogusławie.
Jak to jest? Ktoś musi być ostatni. Czy oni są według ciebie przegrani? O czym ta książka?
[00:27:15] Speaker F: Tytuł wziął się stąd, że spotkałem kiedyś bardzo bogatego człowieka.
Nie mogę wymienić nazwiska, ponieważ jest to osoba publiczna. Z pierwszej dziesiątki najbogatszych Polaków. Zresztą nie tylko chyba Polaków. No i on kiedyś popełnił taką książkę, którą zadytował Ostatni Gryzą Psy i strasznie mi się ten tytuł spodobał.
Spytałem się go, co to oznacza. Okazało się, że on ten tytuł zapożyczył z jakiegoś ludowego chyba powiedzenia, że to trzeba zawsze iść do przodu, a ten kto zostaje, no to jest pogryziony przez te psy. Ten tutuł tak mi się spodobał, że postanowiłem go strawestować w tej mojej książce. Książka jest tym razem nie o filozofii, nie o sztuce i nie jest to też beletrystyka, ale o sporcie, a jeszcze ściślej o moich przygodach w górach,
[00:28:05] Speaker H: tu w Polsce, ale nie tylko.
[00:28:06] Speaker F: O przeżyciach przede wszystkim, które otworzyły mi uprawianie takiego sportu ekstremalnego, jakim jest triatlon.
[00:28:14] Speaker E: Przypomnij ten wątek, bo byliśmy wszyscy zafascynowani w czasie spotkań, na których opowiadałeś tak wartko o tym niesamowitym wysiłku. Co to jest triathlon dla seniorów?
[00:28:25] Speaker H: Generalnie jest to taka dyscyplina sportu, która mnie po prostu zafascynowała. A składa się de facto z trzech dyscyplin, czyli
[00:28:33] Speaker F: pływanie, jazda na rowerze i bieg. I robi się to w rozmaitych zakresach. Pięciokrotnie kończyłem pełnego Ironmana, bo tak się tutaj nazywaliśmy z żelaza, czyli dystans, gdzie się płynie 3,8 kilometra w otwartej wodzie. Nie w basenie, to jest bardzo ważne, ponieważ tam jest troszeczkę inna i technika pływania.
Ponadto jeszcze trzeba mieć na uwadze coś, co się nazywa nawigacją. To jest niezbyt łatwe i nie zawsze bezpieczne. Następnie przechodzimy na rower i tam jedziemy 180 km na rowerze. Wchodzę na rower, jadę 180 km. jest to indywidualna jazda na rowerze czasowym, a więc bez tak zwanego draftu, czyli nikt nie może mi towarzyszyć, nie mogę na czyimś kole jechać, że tak powiem, czyli sam walczę z tą odległością i po zejściu z roweru Jest zresztą specjalny rower do takiej jazdy, na którym się prawie że leży, a nie siedzi. No i po zejściu z takiego roweru też jest kilka minut na założenie butów, zdjęcie kasku i biegniemy pełny maraton. 42 kilometry i 195 metrów. No i to jest takie właśnie wyzwanie.
[00:29:46] Speaker E: Wróćmy do książki.
[00:29:47] Speaker F: Właśnie, chyba to jest istotna sprawa. Mianowicie, to co najbardziej jest fascynujące w tych moich wyzwaniach sportowych, triatlonowych, ale przecież nie tylko, także bieg i udra, to jest przede wszystkim pokonywanie własnych słabości. To jest dochodzenie do pewnej strefy komfortu i przekraczanie jej. A to już kształtuje człowieka. I ta książka, która leży przed tobą, tak naprawdę dotyczy przemiany samego siebie. Pracy nad sobą. Dotyczy tego, jak sobą zarządzać. Nie być zarządzanym, jak przysłowiowy liść rzucany wiatrem, prawda? Nie. jak zarządzać sobą. O tym jest ta książka, no bo wprawdzie ja wychodzę od sportu, to są bardzo barwne opowieści, bardzo takie wciągające, kiedy się pokonuje własny ból, jakieś problemy, które się pojawiają na trasie, ale to jest zawsze rozmowa ze sobą, z własnym umysłem, a nawet często jest to sposób oszukiwania własnego umysłu.
[00:30:48] Speaker E: Na przykład.
[00:30:49] Speaker F: Na przykład, jak rozmawiać ze sobą, kiedy boli. To jest coś niesamowitego. I tutaj mi schodzi, mogę powiedzieć, filozofia. Jeśli ból jest tylko bólem, to rzeczywiście mogę nim jakoś zarządzać. Ale kiedy ból staje się cierpieniem, czyli kiedy ja mu nadaję formę, że o jej cierpię, to jest, powiedziałbym, gorz trudno wtedy nim zarządzać. Ja wiem, że to może abstrakcyjnie brzmi, ale no taką właśnie zasadą posługiwali się również stoicy przywoływani przez ciebie chwilę przed wejściem tutaj do studia. Dobra, tak mówiłeś. No, Marek Auralisz, dokładnie pozwolę sobie tutaj zacytować, dokładnie tak mówił. Nieszczęście jest tylko nieszczęście, natomiast to, co ty z nim zrobisz, to już jest twoja sprawa. Właśnie cała sztuka polega na tym, co z tym robić, jak to przepracować. Dokładnie jest to samo właśnie z kwestią bólu. Jeśli ubieramy go w jakąś formę, no to cierpimy. Natomiast jeśli on jest trochę ode mnie oddzielony, to mogę nim zarządzać. Zawsze jest tak, wróćmy na chwilę do tego triathlonu, że ostatni odcinek, czyli bieganie tego pełnego maratonu, no zawsze temu towarzyszy ból. To jest nieuniknione. Zazwyczaj jestem po 7-godzinnym zmaganiu ze sobą. Godzina z
[00:32:09] Speaker H: okładem to jest
[00:32:10] Speaker F: woda,
[00:32:10] Speaker H: 6
[00:32:11] Speaker F: niecałych godzin to jest rower, no i zostaje ten maraton na końcu. To jest tak, kiedy biegnę, to muszę umysł nieustannie oszukiwać. Gdybym powtarzał, że muszę ukończyć to, gdybym miał wizję, celu, a nie daj Boże jeszcze wyniku, który mam zrobić, to bym szedł z trasy. Ale ja z umysłem swoim rozmawiam w ten sposób. Za kilometr będzie punkt odżywczy, napijesz się wody, będzie dobrze. Czyli krótko mówiąc wyznaczam sobie takie cele krótsze, takie na wyciągnięcie ręki. To mi pozwala dotrwać do końca. Tak naprawdę w tej książce chodzi o ożywienie na konkretnym przykładzie człowieka, który taki sport uprawia, tego wiecznego snu człowieka o przemianie samego siebie. Coś co filozofowie greccy nazwali metanoją.
[00:33:01] Speaker H: czyli
[00:33:01] Speaker F: całkowitą zmianą siebie.
[00:33:03] Speaker H: Mi się wydaje, że to jest fundament. Każdy człowiek
[00:33:05] Speaker F: w mniejszym lub większym zakresie powinien ze sobą i nad sobą pracować. Już nie mówiąc o ludziach, którzy są, powiedzmy, uzależnieni, mają wielkie problemy życiowe. I właśnie o takiej przemianie totalnej jest ta książka. Tak naprawdę Sport jest tylko takim powodem, dla którego to napisałem, aczkolwiek jego jest najwięcej.
[00:33:27] Speaker E: Proszę Państwa, ja przerzuciłem tylko parę kartek, kto rzeczywiście wciąga.
Myślę, że ta recepta, o której Bogdan mówi, to jest z trawestowowym polskim przysłowiem liśta wio. Łatwo powiedzieć, ale on ma to za sobą, ma w swoich mięśniach, w swoim głowie, ma w swojej woli, ma w swoim rytmie życia może, bo przecież wybierałeś zawsze ekstremalne próby sił z własną słabością. Już nie mówię o twoich wyprawach wielokilometrowych w bezludne tereny, na przykład Laponii, nie mówię o tym sporcie, ale teraz znowu wybierasz się na wyprawę aż do Indii.
[00:34:05] Speaker F: Tak, to prawda. To nie jest jakaś taka ekstremalna wyprawa. Bardzo selektywny jest zespół. Będę liderem tej wyprawy, nie ukrywam. Czyli będę opowiadał im o fenomenie jakim jest góra Arunachala w Indiach, która na trwałe jest związana z wielkim myślicielem, wielkim nauczycielem duchowym Sri Ramana Maharisim. I będę tej osoby wokół tej góry oprowadzał takim małym trekkingiem. i będę oczywiście opowiadał o Maharishi. Pisałem o tym w swoich książkach, wyciągając jak gdyby tę myśl w orbitę filozofii duchowości zachodniej, trochę ją demitologizując, w tym sensie, że to jest naprawdę wielki myśliciel. Drugim celem tej wyprawy jest dotarcie do Pondicherry i miasta Aurville na południu Indii. To już jest zupełnie inna historia.
Ona się z kolei wiąże z moimi wykładami w Niemczech, kiedy to poznałem dwójkę młodych osób, którzy byli niejako emisariuszami Aurobindo Society, czyli tego miasta utopii, można powiedzieć, który jest Eksteriorialne jest jednym wielkim społecznym eksperymentem, który trwa od ponad 100 lat. Poznałem również prezesa całego Robina Society, też o tym pisałem w swoich książkach i też tam będę oprowadzał tę swoją grupę. Nie jest to wyprawa sportowa, nie jest to wyprawa jakaś ekstremalna, ale poznawczo niezwykła wręcz, bo po raz pierwszy chyba z Polski zorganizowana grupa osób trafi właśnie do tego miasta.
[00:35:43] Speaker E: Jak wysokie są to góry?
[00:35:45] Speaker F: Nie są wysokie. Arunachala nie ma czterech czy pięciu tysięcy. Jest głównie uważana za Górę Świętą, można powiedzieć.
I my akurat trafiamy w taki czas, kiedy będzie tam obchodzona Święta Ognia. Spodziewanych jest około, nie wiem czy to jest możliwe, dwóch milionów pielgrzymów wokół tej góry, więc dla nas jest to I dla mnie osobiście specjalne wyzwanie logistyczne, żeby się nie pogubić albo wręcz tak wstrzelić się w terminy dniowe czy tygodniowe, żeby te tłumy można powiedzieć ominąć, ale jednocześnie nic nie stracić z ducha tego święta.
[00:36:22] Speaker E: Ile to wasza grupa liczy osób?
[00:36:24] Speaker F: Nie będzie nad 10 osób, to będzie 7-8 osób maksimum.
[00:36:28] Speaker E: No i to wyprawa, jak zdaje się, odbywa się w październiku.
[00:36:32] Speaker F: Tak.
[00:36:32] Speaker E: Zapraszamy Cię Boguś raz potem, jak wrócisz, żebyś się podzielił kalejdoskopie swoimi wrażeniami, a teraz wracając do książki, gdzie możemy tą książkę nabyć?
[00:36:42] Speaker F: Książka jest dostępna na stronie wydawnictwa, to po pierwsze. Po drugie, od poniedziałku dosłownie rusza wielka kampania Ogólnopolska, którą prowadzi czteroosobowy zespół profesjonalnych marketingowców, który wyłącznie wokół tej książki będzie pracował. Między innymi zaczynają od tego, że niestety będę robił taki tur po całej Polsce, gdzie będą spotkania. Książka już w tej chwili cieszy się olbrzymim zainteresowaniem. nie tylko w kręgach sportowych, ale po prostu ludzi, którzy też chcą coś z sobą zrobić, powiedziałbym. Wielokrotnie już byłem zapraszany w charakterze takiego mówcy motywacyjnego na rozmaite spotkania, mityngi. To były bardzo ciekawe spotkania, z których zawsze wyciągam jakieś wnioski, są dla mnie zawsze jakieś doświadczenia. Chciałbym również moich czytelników, Uprzedzić, tłumacząc się troszeczkę z samego siebie, że ta książka jest bardzo prosto napisana. To nie jest tak jak moje poprzednie książki filozofia, czy jakaś praca na głowę, nie. To jest barwnie opisany ciąg przygód związanych z moim sportem, z moimi przejeździami w górach. Czyta się do tym przysłowiowym jednym tchem.
[00:37:54] Speaker E: Ważne proszę państwa, że być nie ostatnim, bo ostatnim niekoniecznie gryzą psy, ale ostatnich zjada życie.
[00:38:01] Speaker F: Ale wiesz co Stanisław, ja bym to chyba tak mógł spuentować, bo wiem do czego zmierzasz. Są dwa wyjścia, czy żyć, czy być przeżywanym przez życie. To są dwie rozmaite strategie bycia. Pierwsza to jest taka, że jesteś takim trochę biernym konsumentem. Może być dobrze nawet.
Nigdy po co tę bańkę nie wyskoczysz. Ten sam zespół nawyków i kulinarnych, i towarzyskich, i myślowych i tak ludzie mogą swoje życie kończyć. Ale druga strategia polega na tym, że jestem aktywnym podmiotem tego życia. To ja żyję życiem, a nie jestem przeżywany. To ja myślę, a nie jestem myślany.
To ja mówię, a nie jestem mówiony przez innych, czy przez tak zwane życie. I chyba oczywiście ta książka, co jest oczywiste, nawołuje do wzięcia w lejce tego samego siebie.
[00:38:59] Speaker E: Proszę Państwa, to jest piękna puenta naszej rozmowy, którą bym zakończył w taki sposób. Życiem warto iść pod rękę bez względu na to, kto je prowadzi.
[00:39:12] Speaker F: Absolutnie tak. Notabene, Stanisławie, znajdujemy się w miejscu wyjątkowym. To jest dla wszystkich słuchaczy, przypominam, Garkonowskich Semikozów Niepełnosprawnych. To jest jeden człowiek. To jest człowiek, który to naprawdę stworzył, Tylula, który z nieprawdopodobną konsekwencją, nawet to studio, wszystko stworzył. Dlaczego o tym mówię? Że ta książka Być może również jest odrazowana do ludzi, którzy wokół Sejmiku są zgromadzeni, którzy z rozmaitych powodów nieraz albo wylądowali na marginesie tego życia, albo borykały się z problemami, które ich mogą niekiedy przerastać. Jeśli z tej książki rzeczywiście płynie przekaz, że to wszystko można sobie jakoś poukładać, że można być tym aktywnym podmiotem, to tak, to miejsce jest również dedykowane dla moich czytelników.
[00:40:02] Speaker E: Wspaniale, dziękuję. Powiem tylko jedno, że gdyby nie Rzesza, naszych przyjaciół, wolontariuszy, bardzo życzliwych ludzi i tych, którzy nieco koniecznie są życzliwi, to pewno nic z tego by nie było. Dlatego też wszystkim dziękuję za to, że Boguś dzisiaj mógł tak piękne słowa pod adresem naszej organizacji wypowiedzieć. A Boguś, Ty szczęśliwie i z Bogiem wracaj do nas w listopadzie. Będziemy z Tobą się dalej spotykali.
[00:40:28] Speaker F: Stasiu, wrócę. Życzę zdrowia dużo. Wszystkim.
[00:40:31] Speaker E: Dziękuję za rozmowę.
[00:40:33] Speaker F: Ja również dziękuję bardzo.
[00:40:47] Speaker D: za którym jest już jesień wciąż czekaj nieugięcie aż ona ci przyniesie jesienno dziewczyny odmienno niż inne dziewczyny z chryzantemami z chryzantemami Dziewczynę jesienną, dziewczynę bezcenną i niezamienną już na nic, już na nic.
Wiosennych dziewcząt pełno i letnich, tyle ładnych. Jesienną spotkasz jedną, zimowych nie ma żadnych, o tamte zresztą mniejsza, gdy złoto i szkarłatnie zabarwi jesień pejzaż.
Na przyjście tej ostatniej jesiennej dziewczyny, odmiennej od innych, Dziewczyny z chryzantemami, z chryzantemami.
Dziewczyny jesiennej, dziewczyny bezcennej i niezamiennej już na nic.
Wyciągniesz ręce do niej, by tak nie przeszłam mimo, bo ma we włosach promień, przy którym jaśnie zimą, bo zachód już w niuansach czerwieni gaśnie zimnej, bo to ostatnia szansa.
której nie ma innej jesiennej dziewczyny, odmiennej od innych dziewczyny z chryzantem Mami, z chryzantem Mami.
Dziewczyny jesiennej, dziewczyny bezcennej i niezamiennej już na nic.
[00:43:50] Speaker C: To jest Kalejdoskop, magazyn społeczno-kulturalny Radiaksonik.
A przed mikrofonem pojawi się teraz mistrzyni pióra i mikrofonu.
Maria Dwoś.
Przed nami kolejny, piękny felieton.
Jest
[00:44:39] Speaker H: czas do płaczu, czas jest i do śmiania, czas na frasunek i do tańcowania.
Jest czas zbierania kamieni na ziemi, czas rozrzuca
[00:44:54] Speaker J: Nie wiadomo na pewno, czy dziewiętnastoletni wrocławski student Paweł Kukiz ciskał kamieniami w milicję w czasie manifestacji na placu Pereca w roku 1982, ale z całą pewnością wiadomo, że tam był i w jakim celu, bo teraz mówi, że do końca życia bliskie mu będą takie
[00:45:15] Speaker H: nazwy
[00:45:15] Speaker J: jak
[00:45:16] Speaker H: Pereca czy
[00:45:16] Speaker J: Grabiszyńska.
[00:45:18] Speaker H: Podaje to jako rodzaj suplementu
[00:45:20] Speaker J: do metryki, czyli świadectwa narodzin i chrztu.
narodzin zaangażowanego obywatela swojej ojczyzny i chrztu bojowego w obronie zagrożonych ideałów wolności i solidarności. Uch, ile tu wielkich słów. Czy to aby na miejscu?
Myślę,
[00:45:37] Speaker H: że w tym kontekście właśnie tak. Choć te słowa są tak wielkie i tak przez to zbanalizowane, że aż strach, ale to on ich używa także teraz. I
[00:45:47] Speaker J: to z całą młodzieńczą, umującą szczerością i żarem.
Choć ma już lat 49, I w tym akurat momencie słucha go grono wrocławskich naukowców, a także
[00:45:59] Speaker H: przedstawicieli
[00:45:59] Speaker J: świata kultury i sztuki, a może i polityki, i biznesu,
[00:46:04] Speaker H: zbierających się tradycyjnie w piątki
[00:46:06] Speaker J: w
[00:46:06] Speaker H: salonie profesora Dudka, czy raczej salonie imienia profesora Dudka.
Bo tak cztery lata temu nazwa ta
[00:46:14] Speaker J: została zmodyfikowana poprzedwczesnej śmierci wrocławskiego matematyka profesora Józefa Dudka, założyciela tego forum.
którego prześliczną charakterystykę stworzył niegdyś dziennikarz naukowy Rafał Motriuk.
W tygodniku powszechnym w swoim artykule poświęconym Salonowi po odejściu profesora napisał tak.
[00:46:37] Speaker H: To było wspaniałe forum dyskusyjne, gdzie spotykali się
[00:46:41] Speaker J: biskupi z ateistami, jasnowidzowie z fizykami, studenci z profesorami.
Dwie rzeczy były zakazane – polityka i alkohol.
Tak to wyraził przed czterema laty Rafał Motriuk. Dziś z rzeczy zakazanych pozostał już chyba tylko alkohol, bo czasem jest mowa i o polityce.
Tak właśnie trochę było w miniony piątek.
[00:47:04] Speaker H: Trochę,
[00:47:05] Speaker J: bo niezupełnie.
[00:47:06] Speaker H: Paweł Kukiz, gość honorowy
[00:47:08] Speaker J: ostatniego salonu, został zaproszony nie tylko jako artysta, wokalista, ale chyba przede wszystkim w swojej nowej roli, inicjatora tak zwanej akcji zmieleni.
Z tym, że on sam broni ostro tej drugiej dziedziny swojej działalności przed jej zakwalifikowaniem do sfery polityki, uważając ją za aktywność
[00:47:29] Speaker H: po prostu
[00:47:29] Speaker J: obywatelską.
[00:47:31] Speaker H: Jak diabeł przed święconą wodą broni się przed ewentualnym pomówieniem o
[00:47:35] Speaker J: partyjniactwo.
A własną postawę obywatelską odczuwa jako naturalną kontynuację swego zaangażowania patriotycznego od czasu studenckiej młodości, przebiegającej w bardzo ważnym i ciekawym okresie pierwszej połowy lat 80.,
[00:47:52] Speaker H: najpierw we Wrocławiu,
[00:47:54] Speaker J: a
[00:47:54] Speaker H: potem w Warszawie,
[00:47:55] Speaker J: dokąd się
[00:47:56] Speaker H: przeniósł
[00:47:56] Speaker J: i
[00:47:57] Speaker H: gdzie studiował prawo i nauki polityczne, nie kończąc ich zresztą.
Nie pomnę
[00:48:03] Speaker J: na to, w jakim stopniu to patetyczne, mówi po prostu, że priorytetem była zawsze dla niego Polska.
Tak to właśnie formułuje i brzmi to w jego ustach w sposób niesłychanie szczery i bezpośredni, o wiele bardziej jeszcze naturalny niż w wywiadach, które zobaczyć na przykład można w internecie.
Opowiada, że kiedy po 20 latach spotkał
[00:48:24] Speaker H: swoich bliskich, niegdyś kolegów, z którymi łączył go udział w strajkach studenckich, doznał poczucia
[00:48:30] Speaker J: ogromnego zróżnicowania, olbrzymiego spolaryzowania postaw. Ci, którzy wybrali politykę, stracili swoją młodzieńczą prawdziwość. szczerość i świeżość i stali się według niego podobni do PRL-owskich pierwszych sekretarzy.
[00:48:47] Speaker H: Zdał więc sobie sprawę, że jedynie rezygnując
[00:48:50] Speaker J: z polityki
[00:48:50] Speaker H: i wybierając działalność artystyczną, może zachować swoją wolność.
Tak wybierając,
[00:48:57] Speaker J: sam sobie, jak powiedział, jest wodzą i żołnierzem, reprezentuje sam siebie i sam odpowiada za własne słowa i postawę. W utworach daje wyraz własnym szczerym emocjom patriotycznym, przekazuje to, co według niego najważniejsze w tradycji pokoleniowej, troskę o naszą tożsamość i pamięć historii.
[00:49:18] Speaker H: Ale i tu także spotyka go rozczarowanie.
Nowa płyta, bardzo wymownie zatytułowana
[00:49:24] Speaker J: Siła i Honor, nie znajduje miejsca w publicznych mediach.
[00:49:31] Speaker H: I rzeczywiście to można odczytać z licznych komentarzy w internecie, gdzie krzyżują się opinie o jego twórczości,
[00:49:37] Speaker J: od
[00:49:37] Speaker H: podziwu i uwielbienia
[00:49:39] Speaker J: po
[00:49:39] Speaker H: ordynarne, jak to teraz w modzie, wyzwiska.
Decydenci muzyczni w rozgłośniach publicznych tłumaczą na ogół ten brak swojego zainteresowania nieprzyleganiem charakteru jego
[00:49:51] Speaker J: twórczości do oblicza ich stacji, albo czasem po prostu brakiem funduszy na zakup płyty.
Zatem Paweł Kukiz, który mimo zbliżania siedemdziesiątki nie czuje bynajmniej żadnego wygasania dawnego żaru, angażuje się energicznie w działalność obywatelską.
Wyznaje, że w swoim czasie poparł
[00:50:12] Speaker H: całym sercem Platformę Obywatelską, która jako jedyna spośród partii deklarowała dążenie do zmiany
[00:50:19] Speaker J: systemu wyborczego poprzez wprowadzenie jednomandatowych okręgów wyborczych, co miało zapewnić bliższy kontakt wyborców z wybieranymi i doskonalszą reprezentację ich interesów.
Platforma otrzymała wtedy 750 tys. głosów poparcia. Kiedy jednak po katastrofie smoleńskiej zdobyła wszystko,
[00:50:41] Speaker H: stanowisko prezydenta i większość w Senacie, listy z tymi głosami,
[00:50:46] Speaker J: jak powiada Paweł Kukiz, zostały zmielone. Jego działalność zmierza właśnie do odtworzenia przynajmniej 500 tys. podpisów z tamtych list, aby móc się ubiegać o zmianę ordynacji.
Z inicjatywy więc Pawła Kukiza i Stowarzyszenia na rzecz jednomandatowych okręgów wyborczych powstała
[00:51:08] Speaker H: Akcja Zmieleni, w ramach której uruchomiona została strona
[00:51:13] Speaker J: www.zmieleni.pl.
Przedstawiciele Stowarzyszenia piszą, jesteśmy przekonani, że zmiana systemu wyborczego jest warunkiem koniecznym do naprawy polskiej polityki i stworzenia prawdziwego społeczeństwa obywatelskiego.
[00:51:30] Speaker H: Czy mu się uda?
Pisał o działalności Kukiza niedawno w Rzeczypospolitej Łukasz Warzecha.
Czy zatrzęsie polityką?
Ma potencjał.
[00:51:40] Speaker J: Jest spoza politycznych obozów. Nie chodzi na niczyim pasku. Jego postawa jest wzorem obywatelskiej aktywności.
I co najważniejsze, jest buntem przeciwko partyjniactwu, które wkurza ludzi po każdej ze stron.
I także dlatego Kukiz będzie sam przeciwko wszystkim.
W tej
[00:52:02] Speaker H: sprawie nie poda mu ręki żadna znacząca polityczna siła.
Lecz może
[00:52:08] Speaker J: właśnie dlatego ta akcja jest tak warta poparcia i tak potencjalnie groźna dla politycznych oligarchów.
Tak pisze o Kukizie Łukasz Warzecha.
[00:52:20] Speaker H: W salonie profesora Dudka jego poglądy i działalność wywołały oddźwięk dość zróżnicowany, ale taka jest właśnie
[00:52:27] Speaker J: uroda
[00:52:28] Speaker H: tego salonu, a spotkanie było interesujące i niebanalne.
Co do mnie, gdzieś by mi
[00:52:35] Speaker J: kiedykolwiek do głowy przyszło szukać w internecie utworów Kukiza, gdyby nie salon, gdyby nie możliwość zobaczenia z bliska i posłuchania szczerej, bezpośredniej wypowiedzi tego artysty, który, jak się okazało, myśli i czuje podobnie jak ja,
[00:52:51] Speaker H: oddalona od jego pokolenia i jego twórczości o lata
[00:52:54] Speaker J: świetlne.
[00:52:55] Speaker H: Ja bym nawet nie przypuszczała, że autora muzyki rockowej sama zechce nazwać nie inaczej jak właśnie artystą,
[00:53:02] Speaker J: a jego produkcję twórczością.
Jakiś internauta napisał pod którymś z jego utworów, przestańcie wreszcie mieszać politykę do muzyki, a to bynajmniej nie jest agitka, prosty, użytkowy utwór propagandowy.
Utwory takie jak Ratujcie nasze dusze, będący bolesną aluzją do
[00:53:23] Speaker H: tragedii
[00:53:23] Speaker J: Kurska,
[00:53:25] Speaker H: czy 17 września, gdzie rozgrywa się porażający
[00:53:29] Speaker J: pseudo-dialog nad dołami katyńskimi, to są według mnie małe arcydziałka, które można by analizować od strony tekstu i muzyki i znaleźć w nich kunsztowne rymy asonansowe, onomatopeje, metafory i przejmujące obrazy dźwiękowe.
[00:53:49] Speaker H: Ale po co komu te
[00:53:50] Speaker J: analizy,
[00:53:51] Speaker H: kiedy zaocenę, zupełnie wystarczy dreszcz przebiegający po plecach.
[00:53:58] Speaker J: I o tym dreszczu też można przeczytać w internecie. Tyle, że może nazwano go mniej elegancko.
Ale jak się okazuje, dreszcz też może być niepoprawny politycznie i sprzeczny z europejskim kanonem.
[00:54:48] Speaker D: Choć nie wiem kto to jest i nie wiem skąd go znam Czasem spotyka mnie jesienny śmieszny pan Parasol wielki ma i zmartwień trochę też Przez pusty idzie park w czerwony Lecz gdy ostatni liść ze smutnych spadnie przed, on razem z białą głąb rozpływa się.
Gdy świat pożółknie znów, powróci znowu tam, w jesieni szukać bar.
A wtedy spotkam wak i pójdę z nim przez park Odbędzie blisko tak mych rąk, mych walk Gdy świat pożuchnie znów i biała wzejdzie mgła Będziemy razem szli, jesienny pan i ja.
Gdy świat pożółknie znów Biała wzejdzie mgła, będziemy razem szli.
Jesienny pan i ja, jesienny śmieszny pan i ja.
Jesienny pan...
[00:57:15] Speaker C: Nasze dzisiejsze spotkanie dobiega końca. Dziękuję Państwu w imieniu autorów i realizatorów. Dziękuję za kolejne spotkanie.
Audycję przygotowali Maria Woś, Eulalia Żurawska, Stanisław Schubert, Anonsowanie poszczególnych pozycji magazynu miał w swoim obowiązku i przyjemności Leszek Kopeć.
Magazyn Kalejdoskop Radiakson zrealizował dźwiękowo i technicznie Łukasz Stawowczyk.
Dziękujemy Państwu za uwagę. Jeżeli ktoś nie mógł słuchać nas w premierach, proszę słuchać nas po wtórkach, które znajdą Państwo w ramówce na stronie Radia Xon.
Kłaniamy się życząc wszystkiego co najlepsze. Do usłyszenia.