Episode Transcript
[00:00:00] Speaker A: Słuchasz Radiaxon.
[00:00:03] Speaker B: Słuchaj nas.
[00:00:06] Speaker C: Kalejdoskop Radiaxon.
[00:00:13] Speaker D: Dzień dobry.
[00:00:18] Speaker E: W dzisiejszym wydaniu naszego społeczno-kulturalnego magazynu Kalejdoskop Radia Xon w roli zapowiadacza występuję ja, czyli Demian Łyczak. Dzisiejszy magazyn będzie poświęcony różnym tematykom, a z racji tego, że zbliża się koniec lata, ostatnie dni wakacji, a więc i rozpocznijmy ten magazyn chwilą muzyki.
[00:00:57] Speaker D: Leżesz dziwnie na ziemi Zabłądzam Gniewasz się na złe gry I nawet gdy nie patrzę Być spokojny, a czasem wiesz, że to mi tak źle znów z oczu patrzę Tak źle znów z oczu patrzę
[00:05:47] Speaker C: kalejdoskop radiaxon.
[00:05:50] Speaker D: Do
[00:05:57] Speaker E: studia powoli zmierza pan Stanisław Szubert wraz ze swoim gościem, a o czym będą rozmawiali, to już usłyszycie państwo za chwileczkę.
Zapraszam.
[00:06:17] Speaker A: Witam państwa bardzo serdecznie. Dzisiaj rozmawiamy o kolejnych projektach karkonoskiego sejmiku osób niepełnosprawnych, które są nastawione przede wszystkim na pomoc osobom niepełnosprawnym.
Gościem naszym jest dzisiaj pan Marian Szklany. Dzień dobry panie Marianie.
[00:06:34] Speaker C: Dzień dobry.
[00:06:35] Speaker A: który jest członkiem bardzo fajnej organizacji, która się jak nazywa?
[00:06:40] Speaker C: My też potrafimy, to jest nazwa organizacji, jest to Stowarzyszenie Osób Niepełnosprawnych Ruchowo.
[00:06:48] Speaker A: I państwo jesteście z Karpacza?
[00:06:51] Speaker C: Tak, mamy siedzibę w Karpaczu.
[00:06:52] Speaker A: Macie tą siedzibę przy świątyni Wang, tak?
[00:06:56] Speaker F: Nie.
[00:06:56] Speaker C: Od Wangu już jesteśmy uniezależnieni, odkąd jesteśmy z towarzyszeniem.
Korzystamy tylko z takiego wsparcia w postaci busa, którego pastor nam użycza do transportu osób niepełnosprawnych.
[00:07:11] Speaker A: Czyli jest to pełna współpraca.
[00:07:13] Speaker B: Tak jest.
[00:07:14] Speaker A: Proszę pana, proszę uprzejmie powiedzieć, kto wchodzi w skład tego prawie 30-osobowego zespołu.
[00:07:21] Speaker C: Mamy kilka osób na wózkach, kilka osób niepełnosprawnych z innymi schorzeniami, które się poruszają samodzielnie, a reszta to są opiekunowie albo członkowie rodzin, którzy też nas wspomagają.
[00:07:37] Speaker A: Ostatnio byliście na bardzo ciekawej wycieczce. Zresztą jedna z waszych członkiń pisze do naszych gazet regularne, bardzo sprawne artykuły o tych waszych przeżyciach. Proszę powiedzieć coś o waszej wycieczce do Łodzi.
[00:07:51] Speaker C: Pomysł zrodził się u jednej z członkiń naszego stowarzyszenia. Ja byłem sceptycznie do tego nastawiony na początku, no bo Łódź zawsze uchodziła za miasto jedno z najbrzydszych w Polsce. Okazuje się, że przeszła metamorfoza, że są pięknie odrestaurowane kamienice, jest cała masa zabytków i bardzo ciekawe muzea. To wszystko, żeśmy zobaczyli.
Miasto jest nadal rewitalizowane, jest dużo do zrobienia, zwłaszcza obiekty pofabryczne, powłókiennicze, ale wszyscy są zadowoleni z tej wycieczki. Mieliśmy bardzo dużo ciekawych wrażeń. Byliśmy w Muzeum Kinematografii, jedynym takim w naszym kraju.
Zwiedziliśmy pałace dawnych fabrykantów, słynną manufakturę, no i łódzkie orientarium, które tak rywalizuje z Afrykarium naszego zoo wrocławskiego.
[00:08:50] Speaker A: No to wspaniałe przeżycie, ale pozostańmy przy szarej rzeczywistości. Pan Marian porusza się na wózku.
No niestety zapadł na bardzo dolegliwą chorobę, podobno atakującą tylko chłopców genetycznie.
No porusza się zatem o wózku. No i z pozycji wózkowicza musiał korzystać naturalnie z transportu autobusowego. Proszę powiedzieć o tych swoich doznaniach, a muszę powiedzieć, że wiem coś na ten temat, ponieważ sam Po wypadku samochodowym krótko byłem wożony na wózku z różnymi tego rodzaju pojazdami, głównie wadami, a nie blaskami.
[00:09:29] Speaker C: Największym problemem transportowym jest oczywiście brak autokarów turystycznych, które by miały przystosowaną windę. W naszym przypadku odbywa się to tak, że osoba niepełnosprawna, która się porusza na wózku jest wnoszona na rękach przez naszych opiekunów czy wolontariuszy. Technicznie wygląda to tak, że jedna osoba łapie takiego niepełnosprawnego za ramiona, musi go dobrze chwycić, druga za nogi, trzecia asekuruje, no i po tych wysokich stopniach jesteśmy wnoszeni do autokaru, tak samo potem wynoszeni.
Problem jest o tyle skomplikowany, że ciągle się starzejemy, że ubywa nam tych osób do pomocy, no i ciągle poszukujemy wolontariuszy.
[00:10:18] Speaker A: Proszę pana to są na świecie i w Europie szczęśliwsze rozwiązania jeżeli chodzi o turystykę dostępną dla osób niepełnosprawnych i seniorów.
Czy pan zna takie przypadki i czy mógłby pan o tym powiedzieć jak daleko jesteśmy od szosy w tej materii.
[00:10:36] Speaker C: No cóż jest u nas w Polsce kilka biur podróży dla osób niepełnosprawnych.
Ale zazwyczaj jak śledziłem losy, w jaki sposób te biura działają, no to osoba np. jest na wózku, musi mieć swojego opiekuna. Bez takiego opiekuna, no znam takie stowarzyszenia np. nawet z Jeleniej Góry, które jeżdżą na wycieczki np. dziesięciodniowe czy dwutygodniowe za granicę.
Są to stowarzyszenia osób niepełnosprawnych, ale osoby, które jadą na taką wycieczkę, muszą być w pełni samodzielne. Chyba, że będą miały swoich opiekunów, no ale takich opiekunów trzeba mieć co najmniej dwóch, żeby wnieśli taką osobę do autokaru.
[00:11:22] Speaker A: To jest właśnie ta siermięga. Są już proszę Państwa rzeczywiście w Europie, w Niemczech i my w Polsce też widzieliśmy takie autokary tutaj w czasie ostatnich targów turystycznych, dostępności, które były w Jelenigurze 24 czerwca na rynku jeleniogórskim. który polega na tym, że winda wozi na pokład autobusu osobę niepełnosprawną, no a potem przez cały środkowy rząd siedzeń prowadzi winda do toalety, która jest nie na dole, tylko w tylnej części autokaru.
Próbowaliśmy taki autokar ściąganąć tutaj i okazuje się, że jest to po pierwsze strasznie drogie, po drugie musi być zapotrzebowanie na to, po to aby tych autobusów mogło być kilka, bo jeden problemów nie rozwiązuje.
Myślimy jednak w kategoriach dostępności o tym, aby i ten element dostępnej turystyki dla osób niepełnosprawnych uprościć, szczególnie dla tych osób, które znajdują się w sytuacji pana Mariana, czyli poruszają się na wózku. Panie Marianie proszę, Pan Maria zresztą jest przewodnikiem z zawodu, jest hotelarzem z zawodu. Miałem przyjemność z nim pracować w koronnym kiedyś takim hotelu karpackim, który się nazywał Orlinek. Dzisiaj niestety historia zupełnie zapomniana.
No i cieszę się Panie Marianie, że Pan nadal jest w wieku ilu lat?
68.
że nadal pan jest bardzo aktywny.
Serdecznie dziękuję panu za rozmowę. Proszę pozdrowić wszystkich członków swojej organizacji, która
[00:12:55] Speaker C: nazywa się jeszcze raz przypomnijmy Stowarzyszenie Integracyjne Osób Niepełnosprawnych Ruchowo. My też potrafimy.
[00:13:02] Speaker A: I oni też potrafią. Dziękuję serdecznie za rozmowę.
[00:13:05] Speaker C: Dziękuję również.
[00:13:07] Speaker D: Na pierwszym 6-stringie, na 5-stringie i skończyłem.
Grałem, aż moje ręce zniszczyły.
Było to w latach 69.
Ja i jakiś chłopaki z szkoły.
Mieliśmy bandę i pracowaliśmy bardzo ciężko.
Jimmy zginął, Jody zmarła.
Powinniśmy wiedzieć.
Dziękuje za Kolejny oglądanie!
samochód.
Będziemy młodzi i spokojni. Potrzebujemy, żebyśmy byli razem.
Czasy się zmieniają, patrząc na wszystko co się skończyło Czasami, gdy zagraję ten stary 6-string Myślę o Tobie i zastanawiam się, co się stało Stoję na Twojej matce Mówiłaś mi, że to zaszkodzi na zawsze O nie, trzymałeś moją rękę Wiedziałem, że to teraz lub kiedykolwiek Były to najlepsze dnia mojego życia Kalejdoskop
[00:16:36] Speaker C: radiakson.
[00:16:43] Speaker E: Jakże to była ciekawa rozmowa. I jeszcze na pewno ciekawe rozmowy czekają na Państwa w tym wydaniu magazynu Kalejdoskop Radia Xon.
Kolejna rozmowa również została poprowadzona przez Stanisława Schuberta, prezesa karkadonskiego sejmiku osób niepełnosprawnych.
A o czym będą rozmawiali, to już usłyszycie Państwo za chwileczkę.
[00:17:10] Speaker A: Proszę państwa, a ja witam państwa serdecznie informując, że oczywiście powoli już mija czas urlopowy. Coraz więcej naszych podopiecznych i członków naszej organizacji pojawia się w KSON-ie.
Jesteśmy oczywiście czynni dla państwa od poniedziałku do piątku w godzinach od dziesiątej do szesnastej.
Wiele, wiele rzeczy się tutaj dzieje, ale chciałem pod dzisiaj zatrzymać się na chwileczkę w rozmowie z panem Ryszardem Pabisiem, terapeutą uzależnień nad funkcją klubu pacjenta. Jak wiecie państwo, ten klub pacjenta funkcjonuje od półtora roku.
No z przerwą oczywiście na czas powodzi od września prawie że do marca i pan Ryszard Pabiś, który jest terapeutą jak powiedziałam uzależnień, no właściwie przyjmuje tutaj pacjentów i podopiecznych albo zainteresowanych wszystkich bez względu na wiek, płeć i miejsce zamieszkania w każdy czwartek. Dzień dobry panie Ryszardzie.
[00:18:13] Speaker B: Dzień dobry, witam.
[00:18:13] Speaker A: Była przerwa powodziowa.
[00:18:15] Speaker B: Tak.
[00:18:16] Speaker A: No i wielu ludzi nie mogło skorzystać z tych pańskich bardzo ciekawych programów doradczo-terapeutycznych.
No i dobrze, że wróciliśmy do tego. Naszym partnerem w tej materii jest szpital MSW w Jeleniej Górze w Cieplicach, a dzieje się to wszystko w ramach Sudeckiego Centrum Zdrowia Psychicznego.
Ten program mamy jeszcze do końca roku, ale będziemy starali się by go przedłużyć. Panie Ryszardzie, kto korzysta i jak często korzystają ludzie z pańskiej terapii?
[00:18:48] Speaker B: Korzystają z klubu pacjenta osoby, które są w kryzysie psychicznym.
które albo są w trakcie leczenia albo są po procesie leczenia.
Zapraszam po przerwie ponownie. Cieszę się, że mogę tutaj być w KSON-ie powtórnie.
I mimo tego, że prowadzimy tą działalność w ramach Studenckiego Centrum Zdrowia Psychicznego już długi czas, od 22 roku, od listopada, to ciągle jeszcze nie wszyscy są zorientowani, że można uzyskać pomoc w problemach psychicznych przychodząc wprost do punktu zgłoszeniowo-koordynacyjnego na ulicy Cieplickiej w szpitalu MSWiA w pierwszym budynku, w budynku A.
Nie trzeba się tam rejestrować, nie trzeba się wcześniej zgłaszać. Wystarczy przyjść z dokumentem potwierdzającym tożsamość, żeby być przyjętymi, żeby korzystać z usług, które są finansowane ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia.
[00:19:50] Speaker A: Czyli porady psychologiczne i porady psychiatryczne łącznie z lekarzami z tej dziedziny odbywają się w szpitalu MSW w Cieplicach, o czym Pan przed chwileczką mówił. Czy to jest bezpłatne?
Trzeba mieć skierowanie od lekarza.
[00:20:08] Speaker B: Nie trzeba mieć skierowania.
[00:20:09] Speaker A: Żadnego skierowania nie musicie państwo mieć. Czy ma pan numer telefonu jakby tam można było dzwonić?
[00:20:15] Speaker B: 75 643 57 48.
[00:20:21] Speaker A: Więc złożcie się państwo tam, aby się umówić, ale możecie korzystać z tych usług, które tutaj oferujemy w klubie pacjenta na ulicy Osiedle Robotnicze 47A w pokoju numer 10, gdzie pan Ryszard urzęduje w czwartki
[00:20:36] Speaker B: od godziny 10 do 18.
[00:20:40] Speaker A: Jak dużo przychodzi do pana pacjentów?
[00:20:43] Speaker B: No jeszcze w tej chwili to nie jest duża liczba osób, ponieważ nie wszyscy wiedzą o tym, że ponownie jestem tutaj w klubie pacjenta. Jestem od 17 lipca.
[00:20:54] Speaker A: Proszę państwa ten element wywołaliśmy, jak powiedziałem dobre pół roku albo i dwa lata temu z uwagi na to, że dostęp do psychiatrów i lekarzy i doradców do spraw psychologicznych i czy psychiatrycznych jest bardzo trudny.
Zrobiliśmy to po to, aby każdy kto z mieszkańców tutaj naszego regionu, kto ma problemy ze sobą, z partnerem, a może i z dzieckiem nie musiał czekać w kolejce.
Nie musiałbym mieć kontaktu z białym hitlem, który często stresuje, ale żeby przyszedł i do nas. Na czym polegają te pańskie terapie zajęciowe, panie Ryszardzie?
[00:21:34] Speaker B: Przede wszystkim to jest udzielanie wsparcia tym osobom i kierowanie ich, jeśli jest taka potrzeba, na leczenie. Chcę powiedzieć o tym, że nie wszyscy wiedzą, że nawet takie wydawało mi się lżejsze problemy dotykające ludzi mogą już wskazywać na to, że jest potrzeba zwrócenia się do specjalistów.
Jeśli ktoś zauważa kłopoty z pamięcią krótkotrwałą, jeśli psują się relacje z innymi ludźmi, to już jest sygnał, że należy skierować się po pomoc, a nie czekać, kiedy ta sprawa będzie bardziej dynamiczna, intensywna, ponieważ Wtedy często trzeba podejmować już leczenie o wiele dłuższe, niekiedy związane z pobytem w placówce leczniczej, w szpitalu.
[00:22:20] Speaker A: Proszę pana, z jakimi problemami przychodzili przedtem i przychodzą teraz do pana nasi podopieczni, czyli mieszkańców Jeleniej Góry?
[00:22:29] Speaker B: To podobnie jak poprzednio dotyczy osób, które są w kryzysie psychicznym, a więc to są wszelkie sprawy związane z zespołami lękowymi, z fobiami, z atakami paniki, z schizofrenią, ale też ogromna liczba osób, które są uzależnione od środków psychoaktywnych albo od innych czynności, od hazardu.
Pandemia spowodowała, że przez okres ponad dwóch lat ten problem jest bardzo nasilony.
[00:22:59] Speaker A: Panie Ryszardzie, czy to są terapie indywidualne, czy zbiorowe?
[00:23:05] Speaker B: Klub polega na tym, żeby zwrócić z jednej strony uwagę na podjęcie leczenia, a z drugiej strony, żeby nauczyć się konstruktywnie spędzać wolny czas.
[00:23:17] Speaker A: No niech pan doradzi mi, jak to ma zrobić człowiek, który jest samotny, który mieszka może gdzieś tam na Zabobrzu, na czwartym piętrze mieszkania bez windy, który ma te renty czy emerytury o trzech, czterech tysięcy złotych, no i próbuje łączyć wodę z ognią, czyli budżet domowy.
z wydatkami na leczenia.
Co by pan nam radził? Co trzeba zrobić?
Wie pan, że to społeczeństwo nasze jest bardzo wyalienowane.
Kiedyś w Indzie wszyscy się witali, a teraz każdy patrzy na podłogę.
[00:23:53] Speaker B: Tak. Przede wszystkim trzeba unikać izolacji społecznej, bo jeśli ktoś ma problemy, a zostaje z nimi w czterech ścianach, to często te sprawy przebierają groźny wręcz przebieg, ponieważ są też osoby, które mają tendencje samobójcze i to się niekiedy kończy dla nich tragicznie. Więc zawsze lepiej mieć kontakt z innymi osobami, a zwłaszcza z tymi, które mają podobne problemy.
[00:24:24] Speaker A: Wiele problemów, którymi przychodzą do nas ludzie i których kierujemy do Pana, to wdowy może, szczególnie wdowy, więcej kobiet jest samotnych, dla których największą chorobą jest właśnie ta samotność i one szukają właściwie takiego kontaktu z drugim człowiekiem, Bo często dzieci i rodzina gdzieś tam jest za granicami kraju.
Bardzo mocno angażują się w nasze organizacje pozarządowe, których jest aż 17 tutaj i są to bardzo aktywne osoby. Czy to jest właśnie metoda na to, żeby się odstresować?
[00:25:01] Speaker B: Tak, jak najbardziej. Zresztą przyjście tutaj powoduje, że ktoś kto jeszcze tu nie był to wystarczy, że przyjdzie, poświęci chwilę, popatrzy na tablice ogłoszeniowe w korytarzach KSON-u to ma taką orientację, że tutaj się mnóstwo rzeczy dzieje. I każdy może sobie wybrać jakąś kwestię, która jest zgodna z jego zainteresowaniami.
[00:25:24] Speaker A: Panie Ryszardzie, a proszę powiedzieć, to jest oczywiście, gwarantuje Pan swoją osobą pełną dyskrecję, bo ludzie, jak się okazuje, nie korzystają z psychoanalityków, czy z psychoterapeutów, dlatego że traktują te porady jak coś dziwnego. Przecież ja nie jestem wariat.
A tymczasem na całej zachodniej Europie i coraz częściej w Polsce także wizyty u terapeuty psychologicznego stają się normą, tak jak idziemy do dentysty.
[00:25:57] Speaker B: Tak, to się powoli zmienia u nas, ale jeszcze daleko do takiej sytuacji, ponieważ dalej jest część osób, która ma z tym problem, żeby skorzystać czy to z wizyty u psychiatry, czy u psychologa, czy u psychoterapeuty.
Tak to wygląda. Natomiast wszelkie rzeczy, które ktoś mówi przychodząc tutaj do klubu pacjenta, pozostają w tym miejscu i mogę gwarantować całkowitą dyskrecję.
[00:26:26] Speaker A: I jeżeli pan nie da rady tam, że tak powiem, lakonicznie uspokoić wnętrza psychicznego pana pacjenta, to kieruje pan te osoby właśnie do specjalistów w szpitalu MSW w Cieplicach.
[00:26:41] Speaker B: Zawsze takie osoby, które wymagają podjęcia leczenia są szczegółowo informowane o trybie podjęcia takiego leczenia.
[00:26:49] Speaker A: Czy to się przełamuje już powoli, że ludzie chcą się dzielić swoimi troskami, które muszę oni są przeżywać samotnie?
[00:26:57] Speaker B: Powoli tak.
[00:26:58] Speaker A: Czyli jest to jednak proces długotrwały.
[00:27:01] Speaker B: To jest proces długotrwały i to jest właściwy proces, czyli właściwy kierunek.
[00:27:07] Speaker A: Panie Ryszardzie, proszę powiedzieć, czy pośród pańskich pacjentów są te osoby starsze, czy też przychodzi młodzież albo przychodzą osoby starsze ze swoimi dziećmi, wnukami?
[00:27:18] Speaker B: to dominują osoby starsze.
[00:27:21] Speaker A: Tak i co dla nich jest takim największym problemem gdyby miał Pan zdiagnozować to środowisko.
[00:27:27] Speaker B: Oprócz trudności związanych ze sprawami materialnymi to właśnie największa trudność to jest przełamanie takiej tendencji do pozostawania z problemami w domu.
To jeszcze pokutuje takie stare powiedzenie z czasów wywodzących się z PRL-u, że swoje brudy bierze się w domu.
Co tak naprawdę jest absurdalne, bo nie ma to żadnego związku z procesami, jakie zachodzą w umyśle człowieka.
[00:27:57] Speaker A: Centra Zdrowia Psychicznego działają nie tylko tutaj w Nadolnym Śląsku, a ostatnio Najwyższa Izba Kontroli kontrolowała efekty Wielkopolskiego Centrum Zdrowia i tam wydaje się, że nie pozostawiło suchej nitki nad procesami. Także i u nas tutaj skarżono się, że dostęp do lekarzy psychiatrów nawet w Cieplicach jest bardzo ograniczony. Niech pan powie łaskawie ile tam jest tych lekarzy i psychologów, którzy są otwarci na wizytę Jeleniogórzan czy mieszkańców Kotliny Jeleniogórskiej.
[00:28:30] Speaker B: To znaczy, to nie jest ograniczone, natomiast im więcej osób przychodzi, no to trudno wtedy uzyskać tą pomoc czy przyjęcie przez specjalistę w dniu, w którym się ktoś pojawia. Dlatego są terminy.
[00:28:44] Speaker A: Aha, i są terminy dosyć odległe.
[00:28:46] Speaker B: Dwa lata temu jak Studenckie Centrum Zdroja Psychicznego rozpoczynało działalność, to wszyscy byli przyjmowani, że tak powiem na cito, od momentu pojawienia się. A teraz to jest normalny proces, że niekiedy trzeba poczekać. Natomiast decyduje tutaj stan zdrowia osoby.
[00:29:04] Speaker A: Tak, czyli jest to jednak, uważa pan, no potrzeba niejednokrotnie takiego błyskawicznego zadziałania lekarskiego, być może nawet z farmakologii licznego.
[00:29:17] Speaker B: Jeżeli stan osoby, która przychodzi tego wymaga, to jest przyjęta w tym samym dniu, w którym przychodzi, jak również jest przetransportowana do najbliższego szpitala, kiedy sytuacja tego wymaga.
[00:29:31] Speaker A: Proszę państwa, jeszcze raz przypominam, że klub pacjenta funkcjonuje w Jeleniej Górze przy ulicy Osiedle Robotnicze 47A w budynku karkonoskiego w sejmiku osób niepełnosprawnych i seniorów od godziny 10 do 16, a w przypadku dyżurów pana Ryszarda Babisia, który jak powiedziałem jest terapeutą uzależnień i bardzo trafnie potrafi państwa poprowadzić przez meandry samotności może głównie i waszych problemów, jest w czwartki od godziny 10 do godziny 18.
[00:30:07] Speaker B: Jak również we wtorki w szpitalu MSWiA.
w budynku D od godziny czternastej do dziewiętnastej.
[00:30:15] Speaker A: I można się do pana łączyć. Czy ma pan jakiś numer telefonu, żeby do pana tutaj zadzwonić?
[00:30:22] Speaker B: Tak.
[00:30:23] Speaker A: Czy poda pan nam, czy też mamy dzwonić na sejmikowy numer?
[00:30:27] Speaker B: 661 643 195.
[00:30:33] Speaker A: A więc dzwońcie państwo, gdy tylko Zauważycie u siebie stan może podwyższonego rozdrażnienia, może braku cierpliwości, może zwracacie uwagę, że wasi partnerzy są nieco bardziej stwarliwi czy kłótliwi, jakby się to wydawało. Może macie problemy z koncentracją. W tych wszystkich sprawach to nie musi być choroba. To jest objaw, który sygnalizuje, że trzeba się poradzić. Takie doradztwo otrzymacie państwo właśnie w klubie pacjenta w Jeleniej Górze, który funkcjonuje w sejmiku. przy udziale Pana Ryszarda Pabisia.
A jak jeszcze raz przypominam, urzęduje on u nas tutaj w każdy czwartek od godziny 10 do 18.
Dzwońcie Państwo jeszcze raz, proszę Panie Ryszardzie podać numer.
[00:31:23] Speaker B: 661 643 195.
[00:31:29] Speaker A: Dziękuję bardzo za rozmowę.
[00:31:31] Speaker B: Dziękuję bardzo.
[00:31:33] Speaker C: Kalejdoskop RadiaXon.
[00:31:52] Speaker G: Nie lubię latać, nie, nie, nie Nie lubię latać, nie, nie, nie Nie lubię latać, nie, nie, nie Nie lubię latać, nie, nie, nie Młodo siksy leniwie liżą lody I wygrzewają się jak koty Mijam przystanki pełne kobiet I nie mam siły na żadne ruchy Nie lubię latać, nie, nie, nie Nie lubię latać, nie, nie, nie Nie lubię latać, nie, nie, nie Nie lubię latać, nie, nie, nie
[00:33:22] Speaker D: W
[00:33:22] Speaker G: moim mieszkaniu szarmancki syf Zapalam radio i telewizję Nic się nie dzieje, chce mi się pić Nie ma ciekawej audycji Nie lubię latać, nie, nie, nie Nie lubię latać, nie, nie, nie Nie lubię latać, nie, nie, nie.
Nie lubię latać, nie, nie, nie.
Nie lubię latać, nie, nie, nie.
Nie lubię latać, nie, nie, nie. Nie lubię latać, nie, nie, nie.
[00:34:08] Speaker C: Kalejdoskop radiaxon.
[00:34:19] Speaker E: I na koniec naszego magazynu zapraszamy na rozmowę również pana Stanisława Szuberta wraz z panią Sylwią Jarosz, którzy będą poruszali tematykę zdrowia, leków, farmacji. Zapraszamy do słuchania tejże rozmowy.
[00:34:42] Speaker A: Proszę państwa, ja witam państwa w kolejnym naszym spotkaniu na temat, czy do apteki się je wyłącznie po leki. Otóż nie, nie tylko po leki, o czym mówiła często w naszych audycjach pani Sylwia Jarosz, szefowa jednej z jeleni górskich aptek. Dzień dobry, witam panią pani Sylwio.
[00:34:59] Speaker F: Dzień dobry panu, dzień dobry państwu, bardzo mi miło.
[00:35:02] Speaker A: Proszę uprzejmie powiedzieć, co nowego w aptekach?
Które leki są tańsze, które droższe, których brakuje i dlaczego?
[00:35:11] Speaker F: Co nowego w aptekach, więc od 1 lipca weszła nowa lista leków refundowanych, która została rozszerzona o wiele pozycji, takich dogodnych dla seniorów, dla państwa, dla pacjentów 65+. I one weszły za odpłatność tak zwaną za zero. Także cała kwota jest refundowana przez Ministerstwo Zdrowia, przez Narodowy Fundusz Zdrowia i jest tam sporo tych nowoczesnych leków przeciwcukrzycowych. czyli i Trulisity i leki Ardianse, gdzie tam zostały poszerzone wskazania do stosowania.
Także to tutaj na plus. Też leki na sercowe, typu Preducta, Aldiwer, to też weszło na refundację dla seniora.
[00:36:03] Speaker A: A co spadło?
[00:36:04] Speaker F: No właśnie nie spadło i to jest fajne, że ta lista seniorów się rozszerza. Co trzy miesiące jest nowa lista leków, takich ogólnie refundowanych i plus ta lista seniora i co trzy miesiące te nowe pozycje są dodawane i to dla Ministerstwa Zdrowia jest jak najbardziej na plus i to jest fajne.
[00:36:28] Speaker A: Już nie ma tych alarmistycznych sygnałów o braku tych podstawowych leków, które jeszcze w ubiegłym roku Pani na antenie naszego radia sygnalizowała.
[00:36:38] Speaker F: No, te braki leków, one są takie okresowe. Ciągle gdzieś tam brakuje. Teraz kropli na jaskrę na przykład brakuje.
[00:36:47] Speaker A: To Pani powie.
[00:36:48] Speaker F: Na które nie ma odpowiednika to krople duotraw, trawatan, azob. No trzeba na nie, że tak powiem, polować w hurcie, tak? Ja je w aptece mam, ale to codziennie jest tak, że trzeba te hurtownie sprawdzać, trzeba dzwonić. Trzeba się na te deficyty zapisać, hurtownie przyciskać po to, żeby te leki do apteki sprzedała.
[00:37:12] Speaker A: A ozępik?
[00:37:13] Speaker F: Ozępik, no nie ma takiej płynności, że jest dla wszystkich bardzo dużo, ale wydaje mi się, że jest go więcej niż na przykład trzy miesiące temu.
[00:37:24] Speaker A: Przypominam, że ozępik to podobno cudowny lek na cukrzycę.
[00:37:28] Speaker F: Tak.
[00:37:28] Speaker A: Stosowany generalnie przez wszystkich tych, którzy chcą zgubić kilogramy.
[00:37:32] Speaker F: Tak jest.
[00:37:33] Speaker A: I dlatego ich po prostu nie ma.
[00:37:34] Speaker F: Nie ma. Ale chyba przez to, że to lato jest takie trochę chmurne, to gdzieś tam więcej tego ozępiku na rynku zostaje.
[00:37:44] Speaker A: Pani serwio, to proszę jeszcze powiedzieć o tym, co dzisiaj jest takim hitem lekowym, co jest najczęściej przepisywane przez lekarzy i co z chęcią, nieraz bez specjalnej rozwagi, pacjenci łykają.
[00:38:01] Speaker F: No to na pewno są to te leki przeciwcukrzycowe, które są stosowane przy odchudzaniu z chęci zrzucenia szybkiego dużej ilości kilogramów i takiego pomysł zastosowania metody, siedzę na kanapie, dalej jem byle co, ale co tydzień wstrzyknę sobie ozębik i kilogramy mi spadną.
[00:38:28] Speaker A: Tak to nie jest.
[00:38:29] Speaker F: Ten ozępik zadziała faktycznie, ale czy to o to chodzi?
Bo jednak nie można tego ozępiku na odchudzanie brać całe życie, tylko żeby schudnąć w dalszej perspektywie, no to trzeba zmienić styl życia. Sam ozępik nie wystarczy.
[00:38:50] Speaker A: Proszę Państwa, ruch jest tym najlepszym lekarstwem i jakkolwiek medycyna wymyśla coraz to nowe produkty medyczne czy farmaceutyczne, to jednak ruchu tego nikt nie...
[00:39:03] Speaker F: No nikt, tak jak piramida żywienia. Podstawą piramidy żywienia w tej chwili według WHO, według Światowej Organizacji Zdrowia jest ruch.
[00:39:13] Speaker A: A jeszcze niech pani powie o tym elemencie otyłości, który tyczy się już nie tylko seniorów, ale również dzieci w wieku przedszkolnym.
[00:39:23] Speaker F: To w tej chwili jest ogromna plaga i dietetycy biją na alarm i dużo się o tym mówi, że nasze dzieci już przedszkolne są bardzo otyłe. A wiadomo, adipocyt, czyli komórka tłuszczowa, jeżeli ona powstanie raz, to nie ma mechanizmu, który by ją zabił.
Czyli ona, jak chudniemy, ona się zasusza, zmniejsza swoją objętość, ale ona nadal jest.
[00:39:54] Speaker A: To też ping-pong taki dla wrócę.
[00:39:56] Speaker F: Tak. I dlatego jest ten efekt jojo taki szybki, tak? Bo jeżeli zaczynamy jeść normalnie, to znowu te komórki tłuszczowe się dmuchają i znowu wracamy do wagi sprzed odchudzania albo do nawet większej. Dlatego tak ważne jest żywienie małych dzieci i żeby one były szczupłe, żeby były wysportowane i żeby tych komórek tłuszczowych nie miały w nadmiarze, bo one już nigdy więcej się tych komórek tłuszczowych nie pozbędą.
[00:40:26] Speaker A: No i to dla rodziców wybrzmiało jak pewnego rodzaju memento. Serdecznie Pani dziękuję za rozmowę.
[00:40:31] Speaker F: Dziękuję bardzo. Pozdrawiam.
[00:40:34] Speaker C: Kalejdoskop Radia Xon.
[00:40:55] Speaker D: muzyka muzyka muzyka muzyka muzyka obcy obcy The second hand of wine If you're lost you can look and you will find me Time after time If you fall I will catch you I'll be waiting Time after time If you're lost you can look and you will find me Time after time If you fall I will catch you I'll be waiting Czas po czasie
[00:44:51] Speaker C: Kalejdoskop Radiaxon.
[00:44:55] Speaker E: Na dzień dzisiejszy to już wszystko.
Mam nadzieję, że te ciekawe rozmowy zaciekawiły naszych słuchaczy i do usłyszenia już w następnym wydaniu Kalejdoskopu Radiaxon za tydzień. Do usłyszenia.
[00:45:23] Speaker D: Patrzę pod
[00:45:46] Speaker H: słońce, bo wydaje mi się to śmieszne.
Plamy kolorurcy ktoś wymalował jak pędzlem.
To chyba koniec lat.
[00:46:27] Speaker D: Stoję
[00:46:33] Speaker H: tu jakiś czas, bo ktoś wystawił mnie za drzwi Niczym zużyty płaszcz, zapach wypłucze wiatr Koniec świata Tak chciałbym to zapomnieć i zamknąć drzwi I uciec gdzieś daleko o setki mil Ustąpić wreszcie miejsca i wyjść jak ty I nikt nie odnajdzie mnie Zapomnieć o tym wszystkim, rozpuścić się z pies Zastygnąć i udawać, że nie ma mnie Zapomnieć się, zwariować i zapaść sen I nikt nie odnajdzie mnie Roztopić się na słońcu i zatrzeć Wśród innych pan Najlepsze pomysły jakie dotąd mam Po co masz męczyć się?
Twej echo Patrzę pod słońce, bo wydaję Tak wiele co uspokaja
